Początki druku w Polsce

Drukarnia Pierwotne zaczątki druku na ziemiach polskich pochodzą od przybyszów z Włoch, Bawarii czy Francji. Wydawali oni pojedyncze dzieła i szybko zamykali interesy bo po prostu były nieopłacalne. W tamtym okresie ośrodkami druku na polskich ziemiach był Wrocław, Kraków, Gadańsk i Stradom. To właśnie we Wrocławiu wydrukowano pierwsze polskie słowa, a dokonał tego Elyan drukując polskie modlitwy. Choć niektórzy historycy twierdza że był to Statuta synodalia Wratislavensia. Jak to często w historii bywa trudno będzie o jednoznaczne ustalenie co było pierwsze- i nie jest chyba najistotniejsze bo najważniejszą kwestią jest to, że od XV wieku druk w Polsce zaczął swój rozkwit i dzięki temu nastąpił znaczący i szybszy rozwój naszego kraju. Pierwsza drukarnia otwarta w Polsce jest datowana na 1473 rok. W wieku Xvi polskie drukarstwo skupiało się w ówczesnej stolicy kulturalnej Polski czyli w Krakowie. Przewodził temu Jan Haller, który jest uznawany za twórcę pierwszej polskiej oficyny wydawniczej. Haller dorobił się majątku dzięki handlowaniu winem i miedzią węgierską, a dzięki swoim kontaktom zagranicznym wydawał na zachodzie polskie podręczniki. Szybko stwierdził, że druk trzeba sprowadzić do polski i dlatego zatrudnił znanego drukarza i osadził w Krakowie swoją drukarnię. Bardzo szybko na rynku pojawili się konkurenci dla Hallera, otwierający swoje wydawnictwa ale to tylko polepszyło jakość druku i przyśpieszyło jego i tak już dynamiczny rozwój na polskich ziemiach. Za życia Hallera jego wydawnictwo wydało 300 książek co na tamte czasy było wielkim osiągnięciem. Pierwszą polską książką wydrukowana w całości jest Historia umęczenia z 1508 roku- oczywiście jest to wydanie Hallera.

W początkach ery druku w Polsce dominowały druki pozycji liturgicznych, mszałów, pieśni, modlitewniki. Kolejna ważną postacią w tej historii jest Jan Łazarzowicz Januszewski, który stworzył polską czcionkę i podjął się karkołomnego zadania ujednolicenia polskiej ortografii. W drugiej połowie XVI wieku wydawano już wiele dzieł literackich (Reja, Kochanowskiego i innych). Znane i poważane były także drukarnie Unglera i Wietora, którzy z dwoma poprzednimi ważnymi nazwiskami polskiego druku zasłużyli się w upowszechnianiu humanizmu w Polsce. Z biegiem lat powstawało coraz więcej nowych drukarni, między innymi w Legnicy, psim Polu, Żarach, Zgorzelcu, Oleśnicy i wszystkie one reprezentowały bardzo wysoki poziom. Obok stricte polskich drukarni powstawały drukarnie hebrajskie na ziemiach polskich i pierwszą z nich założono w 1953 roku, a głównym ośrodkiem drukarstwa hebrajskiego był ówcześnie Lublin. Druk polski tamtego okresu konkurował z drukarstwem krajów zachodnich ale oczywiście nie dorównywał temu najwybitniejszemu, które działało we Włoszech i Holandii. Pomimo wielkiej dynamiki rozwoju drukarni w Polsce i szybkiego wzrostu ich liczby do 55 (w połowie XVI wieku) to i tak było za mało na potrzeby polskich twórców i dalej drukowali oni część swoich dzieł za granicami naszego kraju (drukowali w takich przypadkach po łacinie)- w Norymberdze, Paryżu, Bolonii, Padwie, Londynie, Wiedniu, Wenecji, Amsterdamie i Kolonii.

Tagi: tusz, toner, ziemia | Struktura strony
Zobacz również: biuro tłumaczeń mkenglish z Poznania | Wynajem sal konferencyjnych Wrocław - Biuro Fenoris